تبلیغات
معمار کوچک ایپک ایران صنعتی - سبك معماری RENZO-PIANO
سبك معماری RENZO-PIANO

در تداوم قوه خلاقیت

توسط كالین آمری . نویسنده و كارشناس معماری – روزنامه فایتشال تایمز .

به علت سبك معماری مدرن كاخ سفید در واشنگتن D.C در 17 ژوئن 1998  است كه همواره مورد احترام میباشد .. بیستمین جشن سالینه pritzker prize  و تقدیم جایزه با اعتبار به RENZO-PIANO واقعه ای بسیار شگفت انگیز بوده است . شخصیت ساكت و موقر PIANO ، ظاهر نا آراسته او جوی جدی را بوجود آورد . خلاقیت معاصر منجر به رویدادی مسعور كننده كرده است . باغهای باشكوه و سالنهای كلاسیك كاخ سفید با گلهای زیبای یه سبك معماری جهان كه جزء برجستگیهای بیست سال گذشته میباشند پر شده است . اما شاید برجسته ترین جنبه شكوه و عظمت آن فرصتی كه برای باز بینی سبك معماری گذشته در قلب مركز پر قدرترین كشور جهان به ما می دهد میباشد . اینگونه تصور میشود كه این king louis X 17 بود كه از تمامی معماران خلاق زمانش برای صرف یك شام مجلل در Versailles  دعوت بعمل آورد در عظمت و شكوه واشنگتن تمامی دنیا ( مردم زمین ) گردهم آمده اند تا هنر عالی معماری آن را تحسین كنند . RENZO-PIANO از شكوه این رویداد تحت تاثیر قرار نگرفت بر عكس او از فرصت استفاده كرد تا به جهانیان درباره طبیعت كارش ( اصالت ) صحبت كند .

در گفته هایش قویاً تاكید كرد كه معماری كاری خاص و ویژه میباشد كه هم هنری و هم در جهت خدمت به دیگران میباشد . این دو توصیف شاید بهترین كلمات برای توصیف عملكرد RENZO-PIANO میباشد . او به این دلیل مورد احترام pritzker jury قرار گرفت كارش در جایگاه تعادل بین ( مرزبین ) هنر و فعالیت قرار گرفت . همچنین او همواره در مردمی بودن ، هوشمندی و كاردانی موفق بوده است . ساخت و ساز در خون  PIANO بوده است . او فرزند و نواده پدربزرگ ، پدر و برادرانش همگی همانند پنج دایی اش در كارهای ساخت و ساز بوده اند . اصالت او ایتالیایی بوده و جزء كسانی است كه معماری غرب را به درجه اعلای كمال رسانده است . همانطور كه PIANO در سخنانش در كاخ سفید گفت هر معمار متولد ایتالیایی در دریای هنر موروثی غوطه ور میباشد . ( او بعد از همه ملوانان خوب و كاردان ژنوی میباشد « اهل ژنو » ) اما همانقدر به خلاقیت علاقمند است كه به نظاره مجمع معماری علاقه دارد . اصالت ( ریشه )ایتالیایی PIANO در درك كارش بسیا كلیدی است . در ایتالیا نسبت به كشورهای دیگر برای معماری و مهندسین مستقیماً در ساخت و ساز بودن و پیشرفت كردن آسانتر میباشد . ... ...خانواده اش در ژنو : سازنده بودند و تصمیم او برای معمار شدن و تعلیم حرفه ای آن در میلان میتوانست او را از واقعیتهای روزانه ساخت و ساز جدا كند . در حقیقت چنین چیزی ممكن نبود زیرا لذت ساختمان سازی از بچگی در خون او بود . پیانو هنوز درباره ملاقاتهای جالبش (دیدارهای ) در جوانی از ساختمانهایی كه بدست پدرش ساخته شده بود سخن گفته بطوریكه او آنها را واقعی ساخته شده با پردازش كلی و چیزی شبیه معجزه میداند . او در سال 1937  متولد شد و سالهای ابتدایی زندگی اش را صرف دیدن بازسازی كشوری كه دستخوش جنگ و خرابیهای ناشی از آن بود كرد . در واقع تنها ساختمانها نبودند كه بازسازی میشدند یا از نو پدیدار می گشتند بلكه به قول RENZO-PIANO او شاهد بازسازی مجدد زندگی معمولی بود . من فكر میكنم كه عقیده زندگی معمولی ( نرمال ) در رابطه با عملكرد  PIANO بسیار حائز اهمیت میباشد . او بدیع ( اصیل ) شده بود اما انقلابی ( چرخشی ) نبود . انتخاب طرحهای او نتیجه آنالیز و تحقیق و بهترین ها میباشند ، پاسخهای عملی به اشكالات ویژه . در تمامی كارهای او احساسی وجود دارد كه اشكالات را برطرف كرده . بعضی اوقات با روشی كهبه زیبایی تمام یا به شنوایی عجیب و بیگانه میباشد . اما شما همیشه میدانید كه او تنها خواسته كه نبایش تا آنجا كه میتواند خوب بنظر برسد . امكان دارد او آزمایشی كند تا مشكل را حل كند اما هیچگاه بنایی نمی سازد كه روش هوشیارانه در آن بكار نرفته باشد . RENZO ردر سن نسبتاً جوانی تبدیل به معماری مشهور شد . زمانی كه جایزه را برد تنها 35 سال داشت به همراه ریچارد راجرز . یكی از عقاید خلاقانه او ساختن اهرام عظیم وارونه برای  Centre بود اما نظر روشن او در عملكرد و قانون به او و راجرز این اجازه را داد تا برای ساخت هرم عظیم City block به همكاری دعوت شوند . pompidou بسیار جدال آمیز بود اما او در طول زندگی اش تبدیل به آنچه كه PIANO و Rogers می خواستند شوند ، شد – یك ماشین شهری لذت بخش .

جالب است بدانید PIANO بسیار دلخور می شد اگر  pompidou centre را بعنوان تكنولوژی بالا توصیف میكردند . در صورتیكه او به آن بعنوان تقلید شعری ( مسخره آمیز ) و عقده روحی تكنولوژیكی زمان ما می نگرد . یكی از مهمترین نتایج بردن جایزه و رقابت ، مناظره بین RENZO-PIANO و مهندس Peter Rice از Ove Arup  و شركاء می باشند . گزارش لحظه ای بین این مهندس انگلیسی برجسته و خلاق و معمار جوان ایتالیایی وجود داشت و  Peter Rice بعنوان مهندس Piano تا زمان مرگ نابهنگامش در سال 1992 تعیین شده بود . بعد از باز شدن pompidou centre در سال 1977 زمان به زمانی غریب و نادر تبدیل شده بود . Pianoاحساس خستگی و فرسودگی می كرد . آن درس بسیار بزرگی از جنبه های معماری در زندگی و جشن پیروزی برای گروه و نوآوری در ساخت و ساز می برد .

باید اینگونه به نظر معمار جوان می رسید كه این عرصه دیگر تكرار نخواهد شد . از برخی جهات حق با او می بود . اما دیگر هرگز با ریچارد رداجرز ساخت و ساز نكرد و از نوعی معماری قرن 16 كه بصورت رنگی می برد دست كشید كه  pompidou را القا كرد . هیچ شكی نیست كه ساختمان بعدی كه پیانو به ترتیب زمان قصد داشت برای هنر بسازد ، جدی تر و مدرن تر از pompidou پاریس بود . مجموعه Menil در هوستون و تگزاس بدون شك یكی از بهترین و اصیل ترین ساختمان موزه در آمریكا محسوب می شود .

آنها موفقیتشان را به تماشاگران القاءكرده درگیری شدید دومنیك د منیل در طراحی تنظیمات مجموعه هایش و سازگاری موفق او با معمارش . همچنین در بسیاری جهات تشریح كننده اصل آن چیزی است كه پیانو می خواهد .

از او خواسته شده بود كه حوزه ای در منطقه مسكونی درجه پایین هوستون طراحی كند كه تاریخی نیست و در حالیكه هنوز برخی از بهترین هنرهای معماری جهان را در خود جای داده است . از او خواسته شده بود از جنبه های معمولی مدرن گالری ها خودداری كند . و از او خواسته بودند تغییرات طبیعی در نور سفید را تولید كنند كه كار هنری را بطور مناسبی جلوه دهد . پاسخ او به مهندسش Peter Rice برای حل این دعوت به رقابت به گونه ای بود كه او به طراحی موزه به طرزی بی نظیر ، زیبا و مهار شده پرداخت . نور كاملی كه از سقف طراحی شده بود برای انتقال نور خورشید ( Texan ) ، دیوارهای چوبی مزین بسیار كارا برای خنك سازی درون ساختمان بوده درحالیكه وابسته به قراین توفال سقف احاطه شده اند . او پایانه ها و درجات گالریها را بطور متفاوتی كه قادر باشیم هنر قرون وسطا را در طرحهای بزرگ با نقاشیهای عظیم در فضایی خنك ببینیم آفریده است . اما جالب ترین جزء در گنجینه Texan ، نور است . و نور است كه همواره پیانو را مجذوب می كند . این همان چیزیست كه پیانو  می گوید " جزئی كه غیر قابل لمس در ساخت و ساز میباشد " و اكنون چیزی است كه او بعنوان جزء هسته ای معماری اش از آن استفاده میكند .

مجموعه Menil از زمانیكه موزه هوستون باز شد در سال 1986 به رشد و ترقی ادامه داد و پیانو در سال 1995 یك نمایشگاه كوچك ویژه در خانه ای كه مجموعه نقاشیهای ماهرانه و طرحهای Twomly Cy  بود را تكمیل كرد . این امر ساده با نور پایین به همراه سكوت و تنظیمات جالب و نمونه های با سلیقه آنرا اصیلترین موزه ساخته است .

RENZO-PIANO شخصاً دور از خروشهای معماری متعصبانه قرون مدرنیست سابق می باشد . او همواره از چگونگی ساختن بناها سخن می گفت و برای دیگران از هیجان كودكانه اش در ساختمان سازی بحث می كرد . در اواخر قرن هفدهم او برنامه های تلویزیونی و طرحهای شهری مشاركتی عمومی ترتیب داد كه بسیار جالب و فوق موفق بودند . هرگز پدرش درباره Lip – Service كه پیانو آنرا اینگونه توصیف می كرد- زمانیكه درباره تم های عظیم برای معماری امروزی صحبت می كنیم :

1- كیفیت محیط خانگی

2- دوباره آماده سازی نواحی متروك شهری

3- خصوصاً در اروپا – آباد سازی ساختمانهای تاریخی .

در برنامه های تلویزیونی او جنبه بسیار رمانتیكی از خود را آشكار كرد زمانیكه از شاهكار ساختمان سازی شگفت آورش در كلیسای جامع قرون وسطا سخن می گفت . استفاده از مدلهایی كه او نشان داد هم در قرون وسطا و جشن مشمولیت همه جامعه در خلاقیت و نوآوری كار عظیم هنری اش سپاس همه را بر انگیخت . ساختمانهای عظیم امروزه برای RENZO-PIANO عجیب نمی باشد – مهارت بدست آمده او به گفته میلیونها نفرخارق العاده می باشد . فرودگاه Rensai در اوساكای ژاپن : كلیسای Padre Pie در Fogio ، مركز بین المللی علوم وتحقیقات در آمستردام ، باز سازی Potsdamer Platz در برلین آلمان تالار كنفرانس در رم ایتالیا ، برج 200 متری سیدنی ، استرالیا ؛ اینها تنها نمونه های برجسته  و هر كدام حائز اهمیت فراوان میباشند . اما من همیشهتصور می كنم آنچه كه Piano را بی نظیر كرده است ، آنست كه او وهمكاران تیمی اش در ژنوا یا پاریس كه در كارهای RENZO با او میباشند . مانند كسانی اند كه به آنها الهام شده است و بعضی اوقات حتی چیزی فراتر ، در پروژه های كوچك و مشكلات ویژه بی نظیر .

كارهایی كه منجر به رشد " دانه ها " شده و مهارتهایی كه همراه عقاید بدعت گذری شده باعث گل دادن  و توسعه آن در مدارج بالاتر می شود . این مراكز كاری بسیار برجسته می باشند – دموكراتیك ، مكانهای تشریك ساعی و القا كننده . در ساحل Punta Nave در Ligurian در عرض لنگرگاه دریای مواج در ژنوا Piano شروع به طراحی و ساختن بناهایش همراه Unesco شد . با دنبال كردن تحقیقات مربوط به فیبر گیاهان برای معماری در سنگال آغاز كرد ؛ پیانو و برادرش Permano با مشاركت Unesco شروع به ساختن مركز تحقیقات گیاهی و محیط كاری در صخره های پر شیب بین كوه ها و دریاها شدند . شبیه یك پروانه عظیم كه یر صخره ها پرواز میكند . این استودیو تراس داری است كه بخشی از زمین و دریا می باشد . دانشمندان Unesco خیزران پرورش میدهند و نیشكر مانند مردم باستان را در زمین تولید كرده و هركس كه در استودیو كار می كند نزدیك گلخانه و آگاه از همه چیز است .

به علت سقفهای گنبدی روزنه دار و آیینه ای نور طبیعی با كیفیتی مناسب تر عرضه می شود . اگرچه محیط استودیو آزمایشی است ، اما همچنین بندرگاه مطمئنی است كه معماران ماجراجو و مهندسین پس از گشت و  گزارشان در جهان پهناور به آن باز می گردند . به علت پیشرفتهای متداوم در تكنولوژیروابط كاری در تماس با جهان می باشد . آنچه كه Piano از آن به " حضور همه جانبه تكنولوژیكی "یاد میكند جهان را كوچكتر كرده و همزمان اجازه می دهد امكانات كاری نزدیك طبیعت قرار داشته باشند . از این قسمت سقف بود كه در ایتالیا یكی از قابل ملاحظه ترین ابتكارات برای زمین ساختمانی در قسمتهای دیگر در دنیا طراحی شد .

كارخانه رقابت بین المللی را در سال 1991 برد با طراحی مركز فرهنگی Tjibaou در Noumea – یك منطقه جزیره ای ویژه در New Caledonia .

این مجموعه های فرانسوی بطور مصالحه آمیزی در حال كسب استقلال بوده و حكومت فرانسه در حال ساخت این مجموعه به نام دیرینه Late Jeun می باشد : Marie Tjibaou . برای ثبت و نمایش فرهنگ مردم Kanak .

زمین ( عرصه ) جزیره بسیا زیبا است – تپه های پوشیده از كاج بر مردابهای ویژه ای به نام Magenta Bay .

برندگان یك سری 10 تایی كلبه های چوبی طراحی كردند كه در روستایی در میان كاجها منظم شده اند .

كلبه های مخروطی بلند كاملاً از لحاظ شكل سنتی می باشند اما به روش معاصر ساخته شده اند . آنها دارای چوبهای بلند هستند كه طبق آب و هوای منطقه كنترل شده اند . وزش نسیم شمالی میان نور تعدیل شده آلمان و صداهای عجیب  و قابل اعتماد . پیانو همانطور كه نور را به طور ویژه ای تعدیل كرد ، باد را نیز بخوبی كنترل كرد . یك خطر حقیقی وجود داشت كه یك معمار غربی می توانست طرحی ( نقشه ای ) را ارائه دهد كه گویای ( انتقال دهنده ) سبك قدیمی میباشد . پیانو و یارانش از چنین تله های ممكنی مطلع میباشند و تكریم طرحهای آنها نشان دهنده هم زمانی آنها با زمانه می باشند . این پروژه بی نظیر یك نمونه خالص و دوست داشتنی از مموعه های پیانو می باشد .

نمونه دیگری از روشهای بی نظیر كاری كه بصورت كارگاهی پیشرفته شده یك كلیسای عظیم وجدید و مركز زیارتی نزدیك Foggia در Pulgia می باشد . كه زندگی روحانی ( مقدس ) Capuchinmonkرا بیاد گاری نگه می دارد .

 

Padre Pio

اساساً پیانو برای پذیرش این تقاضا بی میل بود اما اصرار فراوان كشیشها با نقل قول Bibical و فكرهای روزانه او را وادار به قبولی كردند . نتیجه این اصرارهاساختمانی بود كه به ریشه های بناهای سنگی بر می گشت و بصورت گنبدی در مركز كلیسا كه با كمانه هایی سنگی احاطه شده بنا شد . و در زمینی به مساحت پنجاه متر كه طولانیترین دیواری است كه از سنگ تاكنون بنا شده است . سقف و سنگفرش نیز از سنگ ساخته می شوند تا كل ساختمان بنظر برسد كه جزء منظره طبیعت باشد . درباره عقیده معماری معاصر چیزی بسیار پویا وجود دارد كه از آن خواسته می شود كه به طراحی كلیسایی بپردازد كه میلیونها نفر زندگی مسیح را در آن یادگاری نگه می دارند كسیكه بنظر می رسد كانون اولیای مقدس قرن بیستم باشد . برای یاد آوری بازگشت Renzo به هیجانش برای Gothic – نه تنها به صورت یك معلم بلكه به عنوان یك سازنده و آنچه كه او آنرا علاقه ابدی خود برای درك ناحیه است – " با سنگ امروزه چكار میتوان كرد . "

این حس كنجكاوی برای توسعه مواد و اجزا و انتخابهای مهندسی برای محدودیتهای عملی اجبار پویایی كارگاه اوست . البته از آن تنها برای خلق هنرهای زیبا استفاده می شود تا به عنوان تمرین مداومی در خلاقیتشان باشد . پیلنو با تمام رقبایش به رقابت می پرداخت ( با روش مثبت ) .

زمانیكه او را برای دیدن زمین مربوط به فرودگاه اوساكای ژاپن بردند و برایش توضیح دادند كه زمینی وجود ندارد و آن جزیره هنری قرار است بر روی كپه هایی ( توده هایی ) كه از بستر دریا می آیند بنا شود پیانو اصلاً بر آشفته نشد . بر عكس او به روش پیانویی به این مسأله واكنش نشان داد . بنظر می رسد برای او آسان باشد كه این افكار را به قلب مشكلات ببرد . به این منظور او تبدیل به هواپیمایی شد و طرحهای اولیه او مربوط به گلایدر بزرگی بود كه برفراز جزیره جدید پرواز می كرد . این هواپیما تبدیل به فرودگاه شد ، بدنه هواپیما ، سرسرای اصلی و بالهای آن به بیرون كشیده شده اند تا به هواپیما و مسافران آنان خوش آمد بگویند . این طرح برجسته یكی از بزرگترین ساختمانهای ساخته شده را بوجود آورده است . این آخرین سازه ای است كه توسط یاران بیشمار پیانو مهندسی شده است . با كمال تأسف او آنقدر زنده نبود تا تكمیل شدن و افتتاح آنرا در سال 1994ببیند . در برلین رقبا از لحاظ درجه و اندازه و زمان ساده نبودند .

زمان چیزی است كه از شهر چیزی می سازد كه هست تولیداتی از رشد و فساد و زوال ، صلح و جنگ ، عشق و تنفر ، تمامی این احساسات و عواطف در برلین زیر ذره بین اند تا شاید بتوان از آن یك مركز جدید آلمان ساخت . پیانو تنها 5 سال وقت داشت ( آغاز آن از سال 1996 ) تا اقامتگاه بزرگی در شهر Potsdamer Platz بسازد .

ایجاد ششصد هزار متر از زمین را شامل می شد و مجموعأ چهل هزار نفر در آن كار می كردند و زندگی می كردند . یك سینمای Imax كروی از دور چنان پدیدار میشد كه مانند ماه آیینه فام عامل موفقیت چنین پیشرفتی در چهار گوش جدید بین Alte Potsdammerstrou و Kultutforum می برد . یك سری ساختمانهای هلالی شكل در بالای برج به اوج می رسیدند برای Diamler Benz در Terra Cotta . ماده ای كه Renzo آنرا دوباره احیا كرده است و با موفقیت فراوان از ان به عنوان جزء متحد كننده پروژه Potsdammer Platz استفاده كرد . هدف قابل ملاحظه كار پیانو او را تبدیل به معماری بین المللی كرد . آیا می توان برخی موارد واحد و متحد الشكل را در كارهای او یافت ؟

هیئت ژوری ( منصفه ) Pritzker Prize برای این منظور حكمی به او دادند و او را برای خستگی ناپذیری و خلاقیت  و به خاطر تحقیقات برای یافتن ابعاد جدید  و تطبیق پذیری و مهارتش تشویق كردند . آنها همچنین پیوند نادر همه كارهای هنری و مهندسی اش را تحسین گفتند .

شكی نیست كه به حد كمال رسیدن این پیوند ها است كه او را تبدیل به شخصیت رنسانسی در زمان ما كرده است . در سفری از مركز Pompidou در پاریس به باغ زمستانی Beyeler Foundaton موزه ای در Basel متوجه آزمایشهای آمیخته به جوانی تا سلیقه آمیخته به تفكر عمیق و خلاقیت او می شویم . پیانو یك معمار دورنگر و مستقل از هر اجباری در زمان ما است . پدرش كه اولین كسی بود كه او را به محوطه ساختمانها برده امروز به او غرور و افتخار خواهد كرد . هم به علت معمار بودنش و هم به عنوان بزرگترین سازنده . اما این اشتباه است كه گروه بی نظیر تیمی اش را در استودیو اش نادیده بگیریم . او كارگاهی بین المللی به راه انداخت كه بر هر بیننده ای تأثیری شگرف داشته و او را به دوره رنسانس می كشاند . او همیشه اولین كمك برای هم گروهانش بوده تعادل ذاتی اش در دنیای معماری بسیار تاتزه بود . میراث پیانو مجموعه ای از نوشتجات از خلاقیتهایش می باشد . كه به همه آنهایی كه در كار ساخ و سازند و یا از ساخته های او دیدن می كنند در هر دو نیمكره جهان دم مسیحایی می دهد .

                       

                        تاریخچه جایزه بزرگ معماری   Pritzker 

 

این جایزه توسط The Hyatt Foundation در سال 1979 ثبت شد و تنها به معماران تعلق میگیرد كه در قید حیاتشان دست به ساخت تأسیساتی بزنند كه تركیب استعدادهایشان و مجموعه ای از قابلیتهایشان را به نمایش بگذارد . در این مجموعه ها میتوانیم شاهد استعدادها ، زاویه دید و تعهد كه بوجود آورندههمكاری برجسته و كامل برای بشریت و محیط ساختمانی از طریق هنر معماری می باشد ، باشیم . اغلب به این جایزه " با اعتبارترین پاداش معماری " می گویند یا " نوبل معماری" . مراسم امسال در كاخ سفید بیستمین سال اهدای این پاداش می باشد . جایزه اسمش را از نام خانوادگی Pritzker می گیرد كه بهره بین المللی مشاغل آن در شیكاگو توسط آنها تقسیم می شود . آنها دیر هنگامیست كه به علت حمایت از فعالیتهای تحصیلی ، مذهبی ، رفاه اجتماعی ، علمی ، پزشكی و فرهنگی شناخته شده می باشند .

Jay . A . Pretzker رئیس Hyatt Foundation می گوید " ما بطور ویژه ای به معماری علاقه مند شده ایم زیرا ما بسختی درگیر ساختمان ، طرح و یا نقشه هتلهای دور دنیا می شدیم . اینك مشتاقانه آگاه شدیم كه چه ملاحظات كوچكی در هنر معماری صورت می گیرد . " او در ادامه می گوید : با احترام گذاشتن به معماران برای دستاوردهایشان احساس می كنیم كه می توانیم با تشویق آنها ، آنها را برای كارهای عظیم تر تحریك كرده و همچنین خلاقیتهای با شكوه تری در معماری حرفه ای پدیدار كنیم .

جایزه در سال 1979 با بسیاری از تولید كنندگانش و مدلهای طراحی شده برای جایزه بعد از نوبل ثبت شد .

كاندیدای جایزه بزرگ معماری Pritzker مبلغ 100000 دلار می دگرفت . همچنین یك تقدیر نامه رسمی  و از سال 1987 یكومدل برنز نیز اهدا می شد . قبل از آن سال یك چاپ محدود پیكرتراشی Henry More نیز داده می شد . مقرر شده بود كه كاندیداها توسط تمامی كشورهاباید مورد پذیرش قرار گیرند . از اداره حكومتی ، نویسندگان ، كارشناسان ، اعضاء آكادمی ، اشخاص معمار ، دانشمندان معماری و یا صنعتگران ، در واقع تمام كسانیكه علاقه مند به پیشرفت علم معماری است . جایزه بدون در نظر گرفتن ملیت ، نژاد ، كیش و عقیده و یا ایدئولوژی اهدا می شد .

این روش همواره و هر ساله ادامه دارد و نزدیك ژانویه هر سال بر گزار می شود . افرادی كه جایزه دریافت می كنند سال آینده در تقویم بطور خودكار مورد توجه قرار می گیرند . تاكنون بیش از 500 نامزد از 47 كشور جایزه گرفته اند . انتخاب نهایی توسط هیئت ژوری بین المللی بطور مخفیانه انتخاب می شوند .

 

                               تكامل هیئت ژوری

 

اولین مجلس ژوری در سال 1979 شامل J.Carter Brown ، سپس كارگردان گالری بین المللی هنر در واشنگتن D.C. J. Irwin و سپس رئیس كمیته اجرایی و مالی Cummins Engine ؛ سزار پلی ، معمار و در آن زمان رئیس مدرسه هنرهای معماری Yale ؛ Arta Isozaki معماری ار ژاپن ، و آخرین نفر Kenneth . Clark ،   Lord clark از Saltwod به نوشتن انگلیسی و تاریخچه هنر پرداخت به خوبی كارگردانان سابق گالری بین المللی لندن . هیئت كنونی ژوری شامل موارد ذكر شده j.Carter Brown كارگردان بازنشسته بین المللی گالری هنر و رئیس كمیته US هنرهای زیبا كه به عنوان رئیس می باشد . جیروانی آنجلی رئیس Fiat از تورینو ایتالیا ، آدا لوئیس Huxtable ، نویسنده آمریكایی و هنرهای معماری ، توشیونا كامر را نویسنده كتاب معروف معماری U + A كه در ژاپن چاپ شده ، چارلز كوره معمار بسیار محترم از Bam buy ،هند كه مدال طلایی معماری اتحادیه بین المللی را دریافت كرد در سال 1990 . جرج سیلوتی رئیس دپارتمان معماری ، مدرسه طراحی دانشگاه ها وارد و لردروچایلد رئیس بیت المللی Heritage ... .

دیگر كسانیكه از سراسر دنیا در هیئت ژوری بودند شامل توماس واستن ، رئیس سابق IBM ،معمار فیلیپ جانسون ، فومیكوماكی ، كوین روچ ، ... .

بیل لاسی معمار و رئیس دانشكده بین المللی نیویورك به همراه j. Paul طراح جایزه می باشند .

منشی های قبلی ژوری از مجله معماری New yor ker بودند .

برندان گیل و كارلتون اسمیت از دریافت جایزه تا زمان مرگش در سال 1986 ، آرتور در لوكس كارگردان دپارتمان معماری و طراحی در موزه مدرن هنری در شهر نیویورك نیز مشاور ژوری بود .

سمپوزیوم تلویزیونی دهمین جشن سالیانه جایزه را مشخص كرد .

"هنر معماری از قدیم به عنوان مادر تمام هنرها مورد توجه قرار می گرفت . "

جمله ای است كه روزنامه نگار مشهور ادوین نیومن ،به عنوان مدل ساز سمپوزیوم تلویزیونی معماری شهری را آغاز كرد . دوست یا دشمن ، " ساختمانها و جایگاههای دكوراسیون شده یكی از اولین نمونه های خلاقیت بشری است . اما ما بیشتر دنبال جایگاههایی هستیم كه در آن كار یا زندگی می كنیم . او ادامه داد " معماری تبدیل به كمترین و بیشترین هنر مورد توجه ( انگشت نما ) شده است ." در تصویری كه شامل سه معمار ، یك كارشناس منتقد ، یك طرح شهری ، یك توسعه دهنده ( عكاس ) ، یك شهردار ، وكیل ، كاردان موزه ، یك صنعتگر ، یك محصول و سازنده ، سمپوزیوم از مشكلاتی كه هر كس در یك شهر نه تنها آنهایی كه در شهرهای بزرگ می زنید با آنها مواجه می شود به بحث پرداختند . برخی سؤالهایی كه مطرح شد شامل :

چی بسازیم ، چقدر ، كجا ، كی ، چطور و شبیه چی باشه ، اجازه چه كارهایی داده شود و كی باید آنرا هدایت كنه ؟

ایروین میلر به عنوان عضو هیئت  منصفه كه توسط اعضای دیگر مورد تشویق و ستایش قرار گرفته شهرش Columbus ایدیانا را یك موزه معماری خواند . او به اعضاء داخلی شهر این كشور و اروپا به عنوان " رسوائی حقیقی تمدن غربی " اطلاق كرد . سپس به فراخواندن مأموران حكومتی ، عكاسان و معماران آغاز كرد و به آنها گفت از چشم مردمیكه می خواهند در پروژه های آنها زندگی كنند به آنها نگاه كنند . استنلی تایگرمن معمار اهل شیكاگو خاطرنشان كرد كه بسیاری از موضوعات مورد بحث را می توان مستقیماً بوسیله معمار آدرس بندی كرد زیرا گروه بزرگتری درگیر هستند . جنبه های فرهنگی ، سیاسی و ایدئولوژیكی مخصوصاً مربوط به مشكلات سابق و بی خانمانی وجود دارد . دیگر عضو هیئت ژوری كارتر براون و بیل لاسی ، رابرت كپبل عضو هیئت معماری Boston Globe . جانتیا كراب شهردار بنیگامتون نیویورك . ژاكلین رابرت سن رئیس دانشكده معماری ویرجینیا . رابرت گلادسن عكاس مشهور واشنگتن P.C . دو معمار دیگر فرانك گری از لس آنجلس .

هر كدام از شركت كنندگان دیدگاه برجسته ای طی یك ساعت تبادل نظرها از خود نشان دادند بوسیله شیكاگو MTT W/C و تولید Dee Gee . برنامه ها در بسیاری پایگاههای PBS از طریق كشور نمایش داده شد .

همانند پایگاههی بیشمار مستقلی و همچنین از كانال آموزش برنامه كامل را از سایت Pritzlar.com اینترنت دریافت كنید . طبق نظر لاس " اكثریت آمریكایی ها بیشترین وقت از زندگی شان را در مناطق شهری می گذرانند و هنوز تعداد كم از آنها نیروهای خلاق شهرمان را می شناسند" این تلاشی است برای تمركز بر عوامل رشد عادتها ، اخلاقیات و اقتصاد مكانهایی كه ما زندگی می كنیم چه شهرهای بزرگ یا كوچك از یك سر كشور تا سر دیگر.

همین طور كه زمان ادوین نیرمن به سرعت سپری می شد او سخنانش را اینگونه خلاصه می كرد "معماران علی الخصوص دشمنان شهرها نیستند اما شاید آنها دوستانه با ما رفتار نكرده باشند"

·        ارائه جایزه Pritzker به برنده سایت جهانی را تداوم می بخشد.

هنرمعماری ،ارائه چرخشی جایزه pritzker  به معماران  با 2 ماه اقام در دانشگاه Brigham young  در پروو در سال 1998 كامل می شود.این اولین محل در آمریكا است زیرا ارائه آن در اروپا در تمام جهان طی 10سال كامل می شد و جدیدا گشتی به آمریكای جنوبی برای نایش سائوپائولو زده شد. برزیل در طول دروره معماری Bienale در نوامبر 1997 بود . یك نمایش كوچك از كاخ سفید در واشنگتن و جشن آن ارائه شد در ‍ژوئن 1998 قابل ذكر است كه موسسه هنری شیكاگو با چاپ كتابی در بها 1999 درباره جایزه Pritzkerبطور كامل جشن را توصیف می كند اطلاعات بیشتر در وب سایت pritzkerprize.co موجود می باشد. علاقه به كسب جایزه باعث می شود بسیاری از ژاپنی ها ، استرالیایی ها ، تایوان و هاوایی برای تقاضا ی آن به سفر دست بزنند تلاشها برای طراحی در كشورهایی با تورهای pacific  در سال 1999 و 2000 انجام شده است .اگرچه اساسا اهداجایزه قرار بود در سال 2001 پایان یابد اما علاقمندی كشورها  برای ساختن باعث شد كه گشت وسیاحت چندین سال دیگر ادامه یابد.

The art of architecture نخستین نمایش اروپایی اش را در berlin   در deutsche architect در جولای و آگوست 1995 تعیین كرد.

جدیدترین جایگاهش در اروپا نمایش در karntens ttaus در klagenturt  است استرالیا در مارس و آوریل 1996 و قبل آن همه جایگاههای اهدا جوایز در آمریكا بوده است با پایان سال 1994 در گالی هنری های زیبا كمیته یاران ادیسون در f.t myers فلوریدا نخستین نمایش در كتابخانه مركزی واشنگتن در شیكاگو 1992 بود از آنجا به دانشكده هنرهای زیبا در  texas دانشگاه AJM رفت .موزه بین المللی ساختمانی در واشنگتن DC..... اسامی در صفحه آخر پاراگراف اول.

" سرفصل اهدا جوایز هدف از دادن پاداش مشتق می شود" ثبت شده توسط هیئت ژوری در سال 1979 برای احترام به معماران معاصری كه فضاهای كاری را ساختند و با استفاده از قریحه ، زاویه دید و همكاری و هوش و فراست دست به ابداع و خلاقیت زدند . طبق نظر بیل لاسی طراح اجرایی جایزه بین المللی " اهداء جایزه برای كسی است كه محترم ترین نماینده از میان بهترین معماران دنیا باشد " در حالیكه این جایزه توجه همه جهانیان را به خود معطوف كرده ، حامل پیام به مردم عادی در خارج نیز هست تا با بوجود آوردن فرصت دیدن نمونه های كارهای كاندید پاداش در موزه ها ، كتابخانه ها و سایر تنظیمات ، خلاقیت را گسترش دهد . این مسئله اهداف اهداء جوایز را متعالی تر كرده و باعث می شود تا بینندگان به اطرافشان با شكوه تر بنگرند و مخصوصاً در خصوص برتری معماری .

در سال اول آن ، اهدا شامل پانزده نفر اول كاندیدای Pritzker شد . هر سال موفق آمیز برندگان جوایز دیگر نیز افزوده می شوند .

از آنجا كه سیاحتها 10ساله طراحی شده بودند ، در مجموع 25 معمار در سال 2001 معرفی شدند . هر كدام از 15 كاندیدای نخست در پرده ای به بزرگی 8 پا طول و 9 پا عرض معرفی شدند . یك طرف پرده تمام رنگی حاوی عكس های رنگی ساختمان ها بود . در قسمت وارونه پرده عكسهای كوچكتر و طرحهای معماران دیده می شد . بعلاوه یك مدال سه بعدی از یكی از بناهای معماران بر روی یك پایه مستقل با پوشش Lucite نصب شده بود .

البته مدلها شروط به مناسبت آنها با كاندیداها می باشند . هویت یك برج جزئیات زیادی را در عكس یا متن در بر دارد مانند یك مانیتور ویدئویی كهنواری حاوی اطلاعات در آن اجرا می شود . ( تقریباً 10 دقیقه ای ) اطلاعات درباره معماران و چگونگی كارشان و اینكه بهترین گزینه برای پاداش و انتخاب منطقه اهداء جوایز در كل جهان كجاست ، می باشد . این نوار به این منظور كه نواحی اهداء جوایز را ببینند بكار می آید .

عرصه نمایش باید 4200 پا برده و از پرده ها و پایه مجسمه ها و ستونهایی داشته باشد و این اجزاء باید قابل انعطاف باشند . در مقابل دیوارها صفحه هایی استفاده شود كه با رشته های كوچك بر دیوار گالری بسته شوند . پیكر بندیهای دیگر به ارتفاع كمتری نیاز دارد اما باید تاثیر راه رفتن در اطراف و یا میان معماریها را كاهش دهند . یك جزوه كاملاً رنگی و برگه های راهنما برای بازدید كنندگان مناسب بنظر می رسد .

Traveling Exhibito / Landan  چاپ كتاب و تمامی جزئیات این مراسم را به عهده دارد . با آنها می توانید در خیابان Thayer ، 1625 تماس بگیرید .

لس آنجلس CA – تلفن ..... فاكس ...... .

جزئیات بیشتر در سایت Pritzkerpize . com موجود است .

توماس سالیوان كارشناس معماری ( منتقد ) در گزارشش در واشنگتن تایمز می نویسد : برو (  به نمایش ) برای اینكه به وضوح بتوانی معماری عصر خود را ببینی . در این نمایش می توانید برخی از بهترین بناهای مربوط به پنج دهه گذشته را ببینید .

این فرصت خوبی است تا بتوانید بهترین بناهای معماری زمان خود را در یك نمایش در اینجا ببینید و عكسهای رنگی بسیار خوب بودند . هر كدام مختصری از كار طراحان خود را توصیف می كنند . كه برای درك احساس او از آن مسیر به ما مك می كنند . چیزهای خوبی در The Art / Architecet برای دیدن وجود دارد .

گزارش معماری مترقی در ابتدای مراسم می گوید : جشن زیبای اهدای جوایز از صحنه های ساده ای تشكیل شده ، یكی اختصاص به 15 برنده Pritzker با قدرت از كارهایی كه طی 13 سال وجودش تعریف كرده و اهدای جوایز را تصدیق می كند و درباره تمامیت ضروری آن برای هنرمندان سخن می گوید . این مختصری از مراسم بود و نمونه های باشكوه آن را در همین جا بیابید .

    


تاریخ : شنبه 1 بهمن 1390 | 07:46 ب.ظ | نویسنده : امیرعلی مهدی کورش حذرخانی | نظرات

  • هاست
  • آپ رنگ
  • کارت شارژ همراه اول